امام على عليه السلام كشته شد ) . « 1 » از زنان : هند دختر عَتَبة بن ربيعه و همسر ابوسفيان ( بخشوده شد ) ، ساره مولاى عمرو بن هاشم ، دو كنيز آوازه خوان با نام قُرَيبه و قرينا ( يكى كشته شد ، دومى گريخت و بعد تأمين گرفت ) « 2 » كه متعلق به ابواخطل نامى بودند . « 3 » عبد الله بن اخطل نيز در شمار اينان بود . او در حالى كه بر پرده‌هاى كعبه آويزان بود ، كشته شد . او از مرتدان بود اشعارى در هجو اسلام مىسرود و به كنيزانش مىداد تا آن اشعار را به غنا بخوانند . در تمام سيره پيامبر مىتوان شاهد بود كه حضرت از نقش تبليغاتچيان دشمن غفلت نكرده و در هر فرصتى كه به دست آورده آنان را از ميان برداشته است . بازى با احساسات مردم در تحريك آنها بر ضد حق ، از نظر آن حضرت ، امرى خطير و غير قابل بخشايش بوده است . در فتح مكه فاطمه عليها السلام نيز حضور داشتند . وقتىام هانى خواهر امام على عليه السلام دو تن از مشركان پليد را پناه داد ، امام در خانهء او قصد كشتن آن دو را كرد ، اماام هانى مانع شد . پس از آن براى گرفتن پناه نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىآمد كه فاطمه زهرا عليها السلام را ديد و از برخورد برادرش گله كرد . ام هانى مىگويد : فاطمه عليها السلام از برادرم بر من سخت گيرتر بود و به من گفت : آيا تو هم مشركان را پناه مىدهى ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم درخواست‌ام هانى را پذيرفت و به احترام او فرمود : كسى را كه تو پناه دهى من نيز پناه مىدهم . « 4 » زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم براى نخستين بار به مسجد وارد شد ، تكبير مىگفت و مسلمانان همراه آن حضرت تكبير مىگفتند . شمارى از مشركان نيز بر فراز كوهها اين صحنه را نظاره مىكردند . آن حضرت طواف كرد ، پس از آن به سراغ بتها رفت . در آن زمان سيصد و شصت بت در كعبه بود كه بزرگترين آنها هُبَل بود . حضرت يك يك با چوبدستى خود بر آنها زد و با خواندن آيهء « جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ « 5 » » آنان را بر زمين انداخت . « 6 » آن حضرت پس از ورود به كعبه تصويرهايى كه از ابراهيم عليه السلام و ملائكه و مريم بر ديواره‌هاى درون كعبه بود محو كردند . « 7 » به گزارش ابن ابى شيبه و حاكم نيشابورى ، از امام على عليه السلام نقل شده است كه فرمود : [ در آن روز ] رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مرا برداشت تا كنار كعبه برد ، آنگاه فرمود : بنشين ؛ من نشستم ؛ آن

--> ( 1 ) . سبل الهدى و الرشاد ، ج 5 ، 340 ( 2 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 411 ؛ اسم يكى از آنها قريبه و ديگرى « فَرَتْنى » بوده و اين دومى زنده مانده و مسلمان شده است ؛ نك : سبل الهدى والرشاد ، ج 5 ، ص 341 ( 3 ) . نك : المصنف ، ابن ابى شيبه ، ج 7 ، ص 404 ( 4 ) . المغازى ، ج 2 ، ص 830 ؛ در نقل ابن ابى شيبه ( المصنف ، ج 7 ، ص 407 ) اشاره به موضع فاطمه زهرا عليها السلام نشده اما از حضور وى در فتح مكه ياد شده است ؛ و نك : السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 411 ( 5 ) . اسراء ، 81 ( 6 ) . المصنف ، ابن ابى شيبه ، ج 7 ، صص 403 ، 397 ( 7 ) . المغازى ، ج 2 ، ص 834